ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
|
(1999) 4 ΑΑΔ 854
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ
Υπόθεση αρ. 923/97
ΕΝΩΠΙΟΝ
: Μ. ΚΡΟΝΙΔΗ, Δ.Αναφορικά με το Άρθρο 146 του Συντάγματος.
Μεταξύ:
Συμεών Μιχαήλ Συμεών, από τη Λευκωσία
Αιτητή
- και -
Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω
Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού
Καθ'ων η αίτηση
- - - - - -
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ
: 29 Ιουλίου, 1999.Για τον αιτητή: Α. Σ. Αγγελίδης.
Για τους καθ΄ων η αίτηση: Θ. Μαυρομουστάκη (κα).
- - - - - -
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με την παρούσα προσφυγή ζητείται η ακόλουθη θεραπεία:
"Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση του καθ΄ου η αίτηση η οποία δημοσιεύτηκε σε ημερήσιο τύπο την 27.8.97 για μετακίνηση του αιτητή όπως και η από 3.10.97 απόρριψη της ένστασης του αιτητή για την εν λόγω μετακίνηση του από το Λύκειο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στο Γυμνάσιο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος.".
Ο αιτητής διορίστηκε με σύμβαση στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία στις 27.9.76 και υπηρέτησε με αυτό το καθεστώς μέχρι το τέλος Αυγούστου του 1978. Από το Νοέμβριο του 1978 μέχρι το Μάιο του 1979 εργάστηκε στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία της Ελλάδας και από το Σεπτέμβριο του 1979 μέχρι τον Αύγουστο του 1988 απουσίασε στην Αμερική.
Με την επάνοδο του στην Κύπρο διόριστηκε ως μόνιμος επί δοκιμασία στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία στις 5.9.88. Αφού συμπλήρωσε τη διετή επί δοκιμασία υπηρεσία, υπηρετεί μέχρι σήμερα ως μόνιμος καθηγητής Θεολογίας.
Τον Αύγουστο του 1997 ο αιτητής ειδοποιήθηκε διά του ημερήσιου τύπου ότι μετακινήθηκε από τη νέα σχολική χρονιά 1997-98 από το Λύκειο Μακαρίου Γ΄στο Γυμνάσιο Μακαρίου Γ΄. Τα δύο εκπαιδευτήρια είναι σχετικά γειτονικά και βρίσκονται στην ίδια περιοχή της Λευκωσίας.
Εναντίον αυτής της μετακίνησης ο αιτητής καταχώρησε την παρούσα προσφυγή. Προβάλλει ως λόγους που οδηγούν στην ακύρωση της την υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας, την έλλειψη δέουσας έρευνας, την αναρμοδιότητα του οργάνου που εξέδωσε την απόφαση και την έλλειψη αιτιολογίας στην επίδικη απόφαση.
Η δικηγόρος για τους καθ΄ων η αίτηση προβάλλει για πρώτη φορά στη γραπτή της αγόρευση προδικαστική ένσταση, ότι η επίδικη διοικητική απόφαση δεν είναι εκτελεστή διοικητική πράξη και ως εκ τούτου μη υποκείμενη σε αναθεώρηση με βάση το Άρθρο 146 του Συντάγματος. Η προδικαστική αυτή ένσταση δεν ηγέρθηκε στη γραπτή ένσταση των καθ΄ων η αίτηση. Δεν αποτελεί όμως τούτο κώλυμα στην εξέταση της αφού, κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η εκτελεστότητα διοικητικής πράξης ή απόφασης μπορεί να εξεταστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης, ακόμη και στην κατ΄ έφεση διαδικασία, και αυταπάγγελτα από το Δικαστήριο, γιατί είναι θέμα δημόσιας τάξης. (Βλέπε: Κυπριακή Δημοκρατία ν. Γεωργίου Ματθαίου, Α.Ε. 832, ημερ. 12.7.90 και Εταιρεία Αδελφοί Λανίτη Λτδ. ν. Δημοκρατία, Α.Ε. 2373, ημερ. 20.7.99).
Θα εξετάσω, λοιπόν, κατ΄ αρχή τη προδικαστική ένσταση γιατί τυχόν επιτυχία της θα διαθέσει ολόκληρη την προσφυγή.
Είναι η εισήγηση της δικηγόρου των καθ΄ων η αίτηση ότι η επίδικη μετακίνηση του αιτητή σε γειτονικό σχολείο δεν είναι εκτελεστή διοικητική απόφαση αλλά εσωτερικό διοικητικό μέτρο και δεν επιφέρει τροποποίηση, μεταβολή ή κατάργηση κάποιας νομικής κατάστασης. Δεν συνεπάγεται αλλαγή της διαμονής ή κατοικίας του ούτε αλλαγή της νομικής του θέσης σε σχέση με τα καθήκοντά του.
Στην απαντητική του αγόρευση ο δικηγόρος του αιτητή διαφώνησε με την πιο πάνω θέση των καθ΄ων η αίτηση και ισχυρίστηκε ότι στην παρούσα υπόθεση υπάρχει υποχρέωση που επιβάλλεται σε καθηγητή με βάση αρμοδιότητα που καθορίζει ο Νόμος και οι Κανονισμοί. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι η προηγούμενη νομολογία και ιδιαίτερα η απόφαση της Ολομέλειας στη Δημοκρατία ν Κυριάκου (1986) 3 CLR 1690, διαφοροποιείται αφού αυτές οι υποθέσεις (Yiallouros v. Republic (1976) 3 CLR 214, Karapataki v. Republic (1982) 3 CLR 88 και Republic v. Nissiotou (1985) 3 CLR 1355) αφορούν μετακίνηση που έγινε σε περίοδο στην οποία ο Νόμος δεν προέβλεπε τη δυνατότητα "μετακίνησης" ως μεταβολή στην υπηρεσιακή κατάσταση εκπαιδευτικού ή δημοσίου υπαλλήλου.
Δεν συμφωνώ με τη θέση αυτή του δικηγόρου του αιτητή.
Στην αυθεντία Δημοκρατία ν. Κυριάκου (πιο πάνω), στη σελίδα 1693 έχουν λεχθεί τα εξής:-
"As it can clearly be discerned from the cases of Yiallouros, Karapataki and Nissiotou
(supra), the test in matters as the present ones where there is no question of change of residence is that a transfer (μετακίνησις), that does not entail a change of status of the service of an officer who ordains a mere change of posting is an internal administrative measure which cannot be challenged by means of a recourse.".Και πιο κάτω στην ίδια σελίδα αναφέρονται τα εξής τα οποία αποτελούν την απάντηση στην επιχειρηματολογία του δικηγόρου του αιτητή:-
"The fact that the sub judice decision was taken under an order made by virtue of a legislative provision and entails the change of posting and duties does not make the act anything else than an internal administrative measure. The mere change of duties within the general concept of the duties of a policeman or a public officer at that, which does not involve change of residence or change of status is a matter of internal measure of administration and as such not capable of being the subject of a recourse under Article 146 of the Constitution. The existence in our view of the Statutory provisions or Regulations or Standing or Police Orders as in the present case that prescribe a procedure for the regulation of such matters cannot change the nature of an act or decision and turn what is an internal administrative measure into an executory administrative act.".
Οι αρχές που τέθηκαν στην Κυριάκου (πιο πάνω) συνάδουν με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ο αιτητής κλήθηκε να ασκήσει τα καθήκοντα του ως καθηγητής μέσα στους όρους της υπηρεσίας του και τίποτε περισσότερο ή ολιγώτερο. Καμιά αλλαγή δεν επήλθε στο καθεστώς (status) της υπηρεσίας του ούτε οποιαδήποτε αλλαγή στον τόπο διαμονής του.
Η προδικαστική ένσταση των καθ΄ων η αίτηση ευσταθεί. Η επίδικη, ως μη εκτελεστή διοικητική απόφαση, δεν μπορεί να προσβληθεί δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος.
Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου, θεωρώ περιττό να ασχοληθώ με τους λοιπούς λόγους ακύρωσης που εγείρονται στην προσφυγή.
Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα.
(Υπ.) Μ. Κρονίδης, Δ.
/ΕΠσ